χρόνο

Άρης Σερβετάλης: «Είμαι ένα παιδί αυτής της εποχής, απλά χωρίς Facebook»

Ο Άρης Σερβετάλης, μίλησε σε γνωστό περιοδικό για την πίστη του στο Θεό, για τη θεατρική παράσταση που θα συμμετέχει φέτος και για πολλά άλλα. Ωστόσο, δεν δίστασε να παραδεχτεί ότι δεν έχει… Facebook.

Στον «Ρινόκερο» που ετοιμάζετε τώρα, τι θα δούμε;

Μια παράσταση! Είναι ο «Ρινόκερος» του Ιονέσκο, σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα, και σχετίζεται με το πώς ο άνθρωπος μεταλλάσσεται κατά τη διάρκεια της ζωής του, πώς κάνει τους σκοπούς αυτοσκοπούς και πώς αρχίζει να αλλοιώνεται η προσωπικότητά του. Ουσιαστικά, στο έργο όλοι οι άνθρωποι έχουν μεταλλαχθεί σε ρινόκερους, αυτά τη θηριώδη θηρία, πλην ενός. Πρόκειται για μια παράσταση – σχόλιο πάνω στη μάζα και στην ομογενοιοποίηση των πραγμάτων.

Ποια πιστεύεις ότι είναι η μεγαλύτερη παθογένεια της κοινωνίας σήμερα;

Τείνουμε στην αποκτήνωση του ανθρώπινου είδους για τον λόγο ότι, ο καθένας κοιτάει το συμφέρον του. Οι πολιτικοί είναι πλέον star, άνθρωποι χωρίς καμία διακριτικότητα. Ο Ιονέσκο λέει μέσα στις σημειώσεις του ότι κανονικά οι πολιτικοί πρέπει να είναι διακριτικοί και να αφοσιώνονται στο πώς θα αναπτυχθεί η πνευματικότητα των πολιτών. Νομίζω ότι είμαστε πολύ μακριά απ΄ αυτό. Σε εμάς κυριαρχεί η ιδιοτέλεια και το συμφέρον.

Ζούμε ακόμη την εποχή των stars; Ακόμη και αν αυτοί είναι οι πολιτικοί;

Κοίταξε τώρα! Κατά τον Ιονέσκο, ο αθλητισμός και η πολιτική είναι αυτό που προβάλλεται πάρα πολύ στη σύγχρονη εποχή. Και αυτό το βλέπουμε να συμβαίνει σήμερα. Βλέπουμε πώς μέσα στον αθλητισμό για παράδειγμα, έχουν εμπλακεί χορηγοί. Δεν υπάρχει καθαρός αθλητισμός, το «κάποιος συναγωνίζεται κάποιον». Υπάρχουν άνθρωποι – άλογα που τρέχουν, με εταιρείες που τους χρηματοδοτούν και μεγάλα συμφέροντα.

Το θέατρο έχει χορηγούς;

Όπου εμπλέκεται ο άνθρωπος, εμπλέκονται και οι κλάδοι. Είτε είναι θέατρο, είτε πολιτική, είτε αθλητισμός, είτε μια βιοτεχνία. Θα πάω πάλι στον Ιονέσκο και θα πω ότι ο άνθρωπος μέσα από την επιθυμία του για ελευθερία δεσμεύεται και γίνεται σκλάβος. Γιατί η επιθυμία για ελευθερία είναι ουσιαστικά η επιθυμία για υποταγή. Όλοι αναμασάμε την ίδια τσίχλα, για να γίνουμε ένα κοπάδι, για να ανήκουμε σε μια αγέλη, για να είμαστε ελεγχόμενοι.

Τι δεν αντέχεις απ’ όσα συμβαίνουν γύρω μας;

Το γεγονός ότι μπαίνουμε σε ένα πάθος που μας κυριεύει, σε μια υπεροψία, σε ένα υπερτροφικό «εγώ». Θέλουμε να εξουσιάζουμε και αυτό μας κάνει παρανοϊκούς και αρχίζει μετά, μια παράλογη πορεία του ανθρώπου. Είμαστε όλοι «Ρινόκεροι» σε διάφορες στιγμές της καθημερινότητάς μας.

Άρα όλα αυτά τα στοιχεία τα έχουμε μέσα μας; Και είναι στη δική μας ευχέρεια το πώς θα τα διαχειριστούμε;

Ναι, είμαστε ικανοί για το καλύτερο και για το χειρότερο. Ανάλογα με το τι θέλεις εσύ, να τροφοδοτήσεις.

Σήμερα, ζεις τη ζωή που θέλεις;

Νομίζω, είναι ένας συνεχόμενος αγώνας αυτός. Ό, τι και να φτιάξεις, γκρεμίζεται. Αυτή είναι η ανθρώπινη κατάσταση. Κι εσύ πρέπει να είσαι σε μια συνεχόμενη εγρήγορση. Χρειάζεται μεγάλος αγώνας για να αντισταθείς στο ρεύμα της εποχής. Φαντάσου να πεις «όχι» σε κάτι που είναι μαζικό. Να πεις «εγώ θα φύγω σε ένα νησί και θα καλλιεργώ ντομάτες στο πουθενά». Ποιος θα σε ακολουθήσει; Αυτόματα, γίνεσαι μπανάλ, ξεπερασμένος, ρομαντικός, άνθρωπος άλλης εποχής.

Νιώθεις ορισμένες φορές αυτός ο άνθρωπος;

Όχι! Αισθάνομαι ότι είμαι ένα παιδί της εποχής αυτής απλά χωρίς facebook! (γέλια), είπε στο People.