χρόνο

Η Σπεράντζα Βρανά γράφει για το πως ξεκίνησε την καριέρα του ο Θανάσης Βέγγος

Ήταν το 1985 όταν η Σπεράντζα Βρανά, αστραφτερή πρωταγωνίστρια της επιθεώρησης, έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο ΄΄Επιθεώρηση καψούρα μου΄΄.

Λατρεύοντας η ίδια την επιθεώρηση, που την ανέδειξε και την ίδια, συγκέντρωσε για μια σειρά ηθοποιών συνεντεύξεις που έκανε η ίδια. Φυσικά διάλεξε ηθοποιούς που λάμπρυναν με την παρουσία τους αυτό το θεατρικό είδος, που όλοι λένε ότι είναι από τα πιο δύσκολα.

Ονόματα σαν της Άννας και της Μαρίας Καλουτά,τ ου Γιάννη Γκιωνάκη, του Γιώργου Οικονομίδη, της Ρένας Βλαχοπούλου,της Ρένας Ντόρ, της Μάγιας Μελάγια, του Φώτη Μεταξόπουλου, της Μαρίκας Νέερ, του Κώστα Χατζηχρήστου, του Σταύρου Παράβα, του Κώστα Βουτσά, του Σωτήρη Μουστάκα, του Στάθη Ψάλτη, του Γιώργου Κωνσταντίνου, της Μάρθας Καραγιάννη, της Νατάσας Γερασιμίδου, αλλά και του Σταμάτη Φασουλή και της Άννας Παναγιωτοπούλου περνάνε από τις σελίδες του βιβλίου της, περιγράφοντας οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές τη εμπειρία τους από την επιθεώρηση. Της μίλησαν όλοι. Εκτός, όπως έγραψε η ίδια, από τον Θανάση Βέγγο. Που ήταν αδύνατον να κάτσει ακίνητος για παραπάνω από τρία λεπτά.

Δεν μπορούσε ,όμως, να τον αγνοήσει, αφού και ο Θανάσης Βέγγος ήταν από τους πρωταγωνιστές που άφησαν εποχή. Γράφει,λοιπόν,η Σπεράντζα Βρανά:

”Μιλάμε ακόμα για σεζόν ΄62-63 κι είναι η πρώτη φορά που συνεργάζομαι με τον Βέγγο… Βγαίνουμε μαζί στο φινάλε της πρώτης πράξης κι ο Θανάσης στήνεται στη θέση του από νωρίς! Εγώ, συνήθως, πάω την τελευταία στιγμή κι εκείνος αγωνιά μήπως αργήσω. ΄΄Βρέ Σπεράντζα με σπαζοχολιάζεις κάθε βράδυ΄΄, μου λέει, ΄΄έλα λίγο πιο νωρίς στη θέση σου΄΄. ΄΄Μην ανησυχείς , βρε Θανάση΄΄, του΄λεγα εγώ γελώντας. Εκείνος όμως, γεμάτος άγχος μου΄λεγε ΄΄Α,πα,πα , δεν κάνω εγώ για επιθεώρηση,θα φύγω,θα φύγω!΄΄΄΄Γιατί;΄΄ τον ρώταγα όλο απορία,΄΄αφού έχεις τόση επιτυχία΄΄. ΄΄Όχι,όχι,δεν κάνω,δεν κάνω΄΄,έλεγε. Ναι,την φοβόταν την επιθεώρηση ο Βέγγος κι ίσως να τη φοβάται ακόμα….

Αυτός ο φόβος του όμως δεν τον εμπόδισε να κάνει μια σπουδαία καριέρα στην επιθεώρηση και να δημιουργήσει έναν ανεπανάληπτο τύπο…τον τύπο του τρεχαλατζή. Είναι κάτι που του βγαίνει από μέσα του, έτσι, αυθόρμητα, γι΄αυτό είναι και ωραίο, όπως κάθε γνήσιο κι αληθινό πράμα!

Ο Θανάσης Βέγγος, λοιπόν, είναι ένα κινηματογραφικό προϊόν από τα λίγα που καθιερώθηκαν στην επιθεώρηση! Από τότε που πρωτοβγήκε, το 1959, μέχρι σήμερα, δηλαδή 25 χρόνια, έχει κάνει σειρά επιτυχιών!΄ ΄Ναι, πρωτοβγήκα στο θέατρο το 1959 στο Περοκέ, στο θίασο Γκιωνάκη,Ρίζου,Μηλιάδη. Έκανα 28 εμφανίσεις, έπαιρνα 60 δραχμές μεροκάματο και μου ερχόταν 2 δραχμές η εμφάνιση!΄΄

Θυμάμαι, όταν πήγα να τον δω στο Δελφινάριο που έπαιζε -καλοκαίρι του 84-και του ζήτησα να μου πει λίγα πράγματα για την καριέρα του για να ολοκληρώσω ένα κάποιο πορτρέτο του, το μόνο που μου είπε ήταν αυτές οι λίγες λέξεις, εγώ επέμεινα κι εκείνος γέλασε με έναν τρόπο σαν να με πέρναγε για τρελή! ΄΄Σπεράντζα,πρέπει να καμαρώνεις γιατί καθήλωσες τον Βέγγο για τρία ολόκληρα λεπτά, σου δίνω το λόγο μου ότι πρέπει να καμαρώνεις !΄΄

΄΄Αλήθεια,ε ;΄΄ είπα κάπως ενοχλημένη.΄΄Μα πώς μπορείς και ζεις με τέτοιο τρεχαλητό;΄΄ ΄΄Ακριβώς γι΄αυτό ζω! Ξέρεις ,για να με βρεις εμένα,Σπεράντζα,πρέπει να κάνεις αίτηση επί χαρτοσήμου, πνίγομαι σου λέω΄΄ και μου δίνει μια κάρτα τυπωμένη που έγραφε τα εξής:

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ

Σας ευχαριστώ θερμά που θέλετε να ασχοληθείτε μαζί μου! Όμως λυπάμαι, γιατί εγώ δεν είμαι σε θέση να σας φανώ χρήσιμος! Υπάρχει κάποιο πρόβλημα……ΠΕΡΝΑΩ ΚΛΙΜΑΚΤΗΡΙΟ ΟΡΓΑΝΙΚΗ και ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ και το μόνο που θέλω να κάνω αυτόν τον καιρό, είναι να δουλεύω και μόνο να δουλεύω, επί 24ώρου βάσεως! Δεν έχω ούτε το χρόνο, ούτε τη διάθεση να κάνω τίποτα άλλο! Μη μου το χρεώσετε, δείξτε κατανόηση!.. Και πάλι σας λέω, ειλικρινά λυπάμαι,μια άλλη φορά θα είμαι στη διάθεσή σας….Σας ευχαριστώ και σας ζητώ πολύ συγγνώμη. ΘΟΥ ΒΟΥ…. Θανάσης Βέγγος, ένας βραχυκυκλωμένος καλλιτέχνης…

Μια κι έπεσα, λοιπόν, στην κλιμακτήριο του Θανάση και μη θέλοντας να τον ενοχλήσω άλλο, πήγα και βρήκα τον Γιώργο Λαζαρίδη, το συγγραφέα που είχε συνεργαστεί χρόνια μαζί του και ήξερε πολλά για τον Θανάση κι έτσι μπόρεσα να συγκεντρώσω το υλικό που ολοκληρώνει κατά κάποιο τρόπο την προσωπικότητά του… Και με την έγκριση, βέβαια, του ίδιου του Βέγγου στα λέω. Από εδώ και πέρα, λοιπόν, μιλάει ο Λαζαρίδης για τον Βέγγο.

Γράφει:

΄΄Ο Θανάσης δεν ξεκίνησε για τίποτα, όλα τον βρήκανε τυχαία! Μια συγκυρία συμπτώσεων και περιπτώσεων τον έφερε στην αρχή κοντά στον κινηματογράφο και πολύ αργότερα στο θέατρο! Η πρώτη του επαφή με την καλλιτεχνία ξεκίνησε από την Μακρόνησο όπου υπηρετούσε τη θητεία του σαν φαντάρος. Βρισκόταν, λοιπόν, εκεί, με μια ομάδα άλλων, ο Βαγγέλης Γκούφας, ο Νίκος Κούνδουρος, γύρω στα 1950. Εποχή που τους μη εθνικόφρονες τους στέλνανε στη Μακρόνησο να κάνουν τη θητεία τους! Εκεί, ο Κούνδουρος έκανε κάτι παραστάσεις, είδε ότι ο Θανάσης είχε στοιχεία ηθοποιού και τον έβαλε κι έπαιξε σε κάποια κωμωδία κι ήταν πάρα πολύ καλός! Αυτή δε η μανία που έχει ο Θανάσης με την καθαριότητα και θέλει όλο να ξεσκονίζει, ξεκινάει από τη Μακρόνησο που όλη τη μέρα η άμμος ήταν κολλημένη στο σώμα τους,στο φαγητό τους, παντού…Τρώγανε μια σούπα ή μια φασολάδα κι είχε μέσα περισσότερη άμμο παρά σάλτσα, πηγαίνανε να ξυριστούν κι η σαπουνάδα είχε μισό σαπούνι και μισό άμμο! Ε,λοιπόν, αυτή όλη η ιστορία της άμμου, άφησε στον Θανάση το σύμπλεγμα της καθαριότητας, γι ΄αυτό έχει τη μανία όλο να ξεσκονίζει,του ΄χει μείνει! Όχι,δεν είναι καλαμπούρι, είναι πραγματικότητα!

Τελειώνει κάποτε τη θητεία του, αφού πείστηκαν ότι δεν είναι δημόσιος κίνδυνος, κι απολύεται. Και ο Θανάσης αναζητά εργασία… Βέβαια,έχοντας και μια ρετσινιά Μακρονησιώτικη, δεν είναι και τόσο εύκολο να βρει δουλειά, τον θυμάται όμως ο Κούνδουρος που γυρίζει την πρώτη ταινία του,την ΄΄Μαγική Πόλη΄΄, με τον Φούντα, τον Γιάννη Αργύρη, την Παπαγεωργίου κι άλλους πολλούς και τον παίρνει και του δίνει ένα ρολάκι, να κάνει ένα γκαρσόνι, αλλά παράλληλα με το γύρισμα των 5—6 ημερών που θα έπαιρνε κάποιο μεροκάματο, αναλαμβάνει και καθήκοντα ….καφετζή, δηλαδή, ψήνει καφέδες, καθαρίζει το στούντιο το πρωί. ΄΄ Τρέχα τα νεγκατίφ στου Ζερβού για εμφάνιση.Τρέχα να βρεις τον τάδε ηθοποιό να του πεις ότι το πρωί έχει γύρισμα΄΄, κι έτσι,ο Θανάσης είναι και ηθοποιός και ΄΄Γενικών Καθηκόντων΄΄. Από εκεί τον γνωρίζει ο ανεκδιήγητος αλλά ωραίος Ηλίας Περγαντής και του λέει΄΄Εσύ απ΄ αυτέ, από κείνε, θα σε πάρω μαζί μου στη δουλειά!΄΄ Τον παίρνει βοηθό του κι έτσι μπαίνει ο Θανάσης στο κινηματογραφικό κύκλωμα, άλλοτε σαν άνθρωπος γενικών καθηκόντων, άλλοτε σαν ηθοποιάκος για κάτι ρολάκια, άλλοτε σαν τρεχαλατζής φουκαράς και δεκαροδίαιτος. Σιγά σιγά όμως, δημιουργείται μια ιστορία Βέγγου ….και ως το 1959 ,που πρωτοβγήκε στην επιθεώρηση, έχει στο ενεργητικό του περί τις 80-90 ταινίες, όπου ο ΄΄Καφετζής΄΄,ο ΄΄Γενικών Καθηκόντων΄΄, ο ΄΄Απ΄όλας΄΄, παίζει όλο ρολάκια.

Βγαίνει, λοιπόν, στο θέατρο ανεπιτυχώς ,κάνει κάτι ρολάκια πάλι, αλλά αυτοί που έχουν ένα μάτι γερό,έ να μάτι του θεάτρου, αντιλαμβάνονται ότι κάτι συμβαίνει με τον Βέγγο, κάτι περίεργο λειτουργεί, αυτή η νευρικότητα, αυτή η αγωνία, αυτό το καθημερινό άγχος του Ρωμιού, του ΄΄Φουκαρά Ρωμιού΄΄που τρέχει για το μεροκάματο, όπως τρέχει ο λαγός πίσω από ένα καρότο. Έτσι,στο πρόσωπο του Θανάση Βέγγου, δημιουργείται και εκφράζεται ο φουκαράς ο μεροκαματιάρης Έλληνας, που αγωνίζεται για το μεροκάματο. Τον μυρίζεται ο Αντώνης ο Καρατζόπουλος και τον παίρνει με αποκλειστικότητα για να γυρίσει δυο ταινίες, μία με την Καρέζη, όπου συμπρωταγωνιστεί και μια άλλη, που είναι η πρώτη του σαν πρωταγωνιστής.

Ο Θανάσης πετυχαίνει και παίρνει φόρα, κι ύστερα κάνει μια ταινία δικής του παραγωγής, όπου καταχρεώνεται, γιατί δεν ξέρω πως τα κατάφερε και πούλησε το 110 τοις εκατό των μετοχών της ταινίας ,για να μπορέσει να κάνει μια καλή ταινία….Είναι βλέπεις….ο μερακλής του κινηματογράφου.΄΄