χρόνο

Τα τρανζίστορς, το κοστούμι του Ντίνου Ηλιόπουλου και οι πρώτες διαφημίσεις στην τηλεόραση

Διαφημίσεις που αγαπήσαμε, διαφημίσεις ιστορικές, διαφημίσεις που άλλαξαν τα δεδομένα, διαφημίσεις που δεν γνωρίζαμε καν ότι υπήρξαν. Ένα οδοιπορικό στην ελληνική διαφήμιση, που ξεκινά από τις αρχές του 20ου αιώνα και φθάνει μέχρι τη δεκαετία του 1980.

Παγωτά: Η αναψυχή της γειτονιάς εν έτει 1955

Κάποτε ήταν η ψυχαγωγία της γειτονιάς. Μιας γειτονιάς που ο κάθε κάτοικος ήξερε τον γείτονά του, είχε κοινωνικές σχέσεις μαζί του, ενδιαφέρονταν γι’ αυτόν και γενικά είχε κοινά βιώματα μαζί του. Η αναφορά είναι στον παγωτατζή, που κάθε καλοκαιρινό απόγευμα πέρναγε με το καροτσάκι του από τις γειτονιές και «ανάγκαζε» τα παιδιά να βγουν κι εκείνα έξω από τα σπίτια τους, να αγοράσουν το παγωτό τους και να αρχίσουν το παιχνίδι. Λίγο νωρίτερα είχε περάσει και ο καταβρεχτήρας του δήμου (τότε, εν έτει 1955 οι περισσότεροι δρόμοι ήταν χωμάτινοι) και κατέβρεχε το χώμα, το οποίο μοσχοβόλαγε μετά το νερό που το είχε ποτίσει. Και φυσικά, τα παγωτά ήταν ΕΒΓΑ. Και φώναζε ο παγωτατζής «ΕΒΓΑ, παγωτά ΕΒΓΑ». Και τούτη η φωνή σημάδεψε τα καλοκαίρια χιλιάδων Ελλήνων. Η ΕΒΓΑ με σειρά καταχωρίσεων επικοινωνούσε τα παγωτά της σε αυτό το concept, παρουσιάζοντας τον παγωτατζή να γυρνάει στις γειτονιές και να διαλαλεί τα παγωτά ΕΒΓΑ. Κεντρικό μήνυμα της διαφήμισης ήταν «Η αναψυχή της γειτονιάς». Τις διαφημίσεις της ΕΒΓΑ εκείνη την εποχή επιμελούνταν η διαφημιστική εταιρεία Αλέκτωρ.

1964: Ο Ντίνος Ηλιόπουλος και τα κοστούμια Dacron

Την δεκαετία του 1960 οι περισσότεροι έλληνες ηθοποιοί είχαν υποκύψει στην γοητεία της διαφήμισης, έχοντας ξεπεράσει τις όποιες αμφιβολίες για την σκοπιμότητα μιας τέτοιας επιλογής. Ιδιαίτερα οι δημοφιλείς έλληνες πρωταγωνιστές, που «έσπαγαν ταμεία» μέσα από τις ταινίες της Finos Films είχαν αποδεχθεί την διαφήμιση ως μέρος της δουλειάς τους. Το 1964 λοιπόν, ο Ντίνος Ηλιόπουλος ξεκινά συνεργασία με τα συνθετικά υφάσματα Dacron, τα οποία θεωρούνταν εκείνη την εποχή ιδιαίτερα πολυτελή και ιδανικά για το ανδρικό ντύσιμο. Ήταν ακόμα η εποχή που τα κοστούμια δεν πωλούνταν έτοιμα, αλλά ράβονταν κατά παραγγελία. «Για κοστούμια που δεν τσαλακώνουν, που πλένονται άφοβα και έχουν τριπλάσια αντοχή. Άψογα! Σαν το κοστούμι του Ντίνου Ηλιόπουλου» έλεγε το κείμενο της διαφήμισης, που παρουσίαζε τον δημοφιλή πρωταγωνιστή ντυμένο με ένα κοστούμι Dacron. Μάλιστα, η πολυεστερική ίνα της Dupont υπόσχονταν «καλύτερα προϊόντα, για καλύτερη ζωή, χάρις στην χημεία». Τις διαφήμισεις των κοστουμιών Dacron επιμελούνταν η διαφημιστική εταιρεία Αλίκη.

1967: Tα απορρυπαντικά στρέφονται στον καταναλωτή

To 1967 το απορρυπαντικό ROL δείχνει τον δρόμο στους ανταγωνιστές του για το πως πρέπει να είναι οι διαφημίσεις. Μέχρι εκείνη την εποχή οι λεγόμενες «διαφημίσεις κύρους» ήταν αφόρητα αδιάφορες για τους καταναλωτές διότι χρησιμοποιούσαν πομπώδεις εκφράσεις και λέξεις, ενώ μιλούσαν αποκλειστικά και μόνο για το προϊόν πολύ υπερφίαλα. Oι καταλωτές δεν πείθονταν. Η διαφήμιση που ξεκίνησε εκείνη την χρονιά το ROL στράφηκε και απευθύνθηκε ξεκάθαρα στον καταναλωτή, μιλώντας στη γλώσσα του για εκείνα που τον ενδιαφέρουν. «Φτιάξαμε το πιο σύγχρονο εργοστάσιο της Ευρώπης για να μπορεί η κόρη σας να καμαρώνει το λευκό της φόρεμα» ανέφερε το κείμενο της διαφήμισης, αποσπώντας το ενδιαφέρον των νοικοκυρών. «Το ROL σας φροντίζει πάντα» ανέφερε το κεντρικό μήνυμα της διαφήμισης, την οποία είχε επιμεληθεί η διαφημιστική εταιρεία Δέλτα Δέλτα Δήμου. Το ROL ήταν το πρώτο απορρυπαντικό που μέσα από τη διαφήμισή του συνέδεσε την υψηλή τεχνολογία, τον επιστήμονα με την άσπρη ποδιά και τον καταναλωτή. Και φυσικά, η αποδοχή της διαφήμισης ήταν πολύ μεγάλη, κάτι που αποτυπώνονταν στις πωλήσεις του ROL.

1968: Οι πρώτες τηλεοπτικές διαφημίσεις

Οι πρώτες τηλεοπτικές διαφημίσεις στην Ελλάδα έκαναν την εμφάνισή τους το 1968, έναν χρόνο μετά το ξεκίνημα της τηλεόρασης στη χώρα μας, με συγκεκριμένο τηλεοπτικό πρόγραμμα που είχε δημιουργηθεί ειδικά για αυτήν. Η τηλεόραση μόλις είχε αρχίσει να μπαίνει στα σπίτια των Ελλήνων, αλλά ακόμα απείχε πολύ από το να βρεθεί σε κάθε σπίτι. Ωστόσο, η διαφήμιση έπρεπε να προλάβει την εποχή αυτή και να τοποθετηθεί νωρίς-νωρίς, αφού ήταν φανερό ότι η τηλεόραση στο μέλλον θα ήταν το κυρίαρχο μέσο, ίσως περισσότερο και απο το ραδιόφωνο ή τις εφημερίδες.

Οι πρώτοι διαφημιζόμενοι ήταν το απορρρυπαντικό Tide (ήδη είχε δημιουργήσει κουλτούρα διαφήμισης, μέσα από τα ραδιοφωνικά του σποτ και τις χορηγούμενες ραδιοφωνικές εκπομπές), τα ορυκτέλαια Shell και το αφρόλουτρο FAMAR.

Και τα τρία αυτά προϊόντα διαφήμιζε η διαφημιστική εταιρεία ΑΔΕΛ, η οποία ήταν πρωτοπόρος και στο κομμάτι της τηλεοπτικής διαφήμισης στην Ελλάδα, πείθοντας τους παραπάνω διαφημιζόμενους να μην διστάσουν να επενδύσουν στο νέο αυτό μέσο. Το αποτέλεσμα την δικαίωσε.

1959: Ο ερχομός των τρανζίστορς…

Η λέξη «τρανζίστορ» λανσάρεται το 1959 από την Philips και αμέσως γίνεται συνώνυμη με το φορητό ραδιόφωνο. Το ραδιόφωνο εκείνη την εποχή ήταν το πλέον δημοφιλές μέσο και υπήρχε σχεδόν σε κάθε σπίτι. Ωστόσο ήταν επιτραπέζιο και δεν μετακινούνταν. Εκείνη την χρονιά η Philips, που διαχρονικά είχε παράδοση στα ραδιόφωνα, λανσάρει τα Transistors, τα φορητά ραδιόφωνα που κάνουν πάταγο στην αγορά. «Το πας όπου θέλεις κι ακούς ότι θέλεις» ανέφερε το διαφημιστικό μήνυμα. «Ισχυρό και μουσικό όπως και ένα μεγάλο ραδιόφωνο» τόνιζε η διαφήμιση, προσπαθώντας να απαντήσει στις όποιες αμφιβολίες των καταναλωτών. Ήταν η εποχή που ο κόσμος «κρέμονταν» στα ραδιόφωνα για να ακούσει εκπομπές όπως το «Μουσικό Λεύκωμα» της Τόνιας Καράλη, την μουσική εκπομπή της Columbia, τις «Περιπέτειες του Τζων Γκρήκ», αλλά και τον σταθμό της αμερικανικής βάσης που φυσικά έπαιζε αμερικάνικα τραγούδια.